Pavarotti - The Ultimate Collection (Covers) - 2007
ساعت ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٦ اسفند ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

 

لوچیانو پاواروتی

 

 

 

همونطور که همه ی شما دوستان میدونید ، لوچیانو پاواروتی یکی از بزرگترین خواننده های اپرا توی دنیا بود که چند سال پیش از دنیا رفت و خیلی ها رو پس از رفتنش متاثر کرد . و این در حالی بود که قرار شده بود لوچیانو پاواروتی در آخرین هفتهٔ زندگیش، به پاس گسترش فرهنگ ایتالیایی ، جایزهٔ فرهنگ این کشور رو دریافت کند و حتی روز سه‌شنبه ۳ مهر ۱۳۸۶ مراسم بزرگداشت پاواروتی در تهران برگزار شد. این نخستین بار است که در ایران پس از مرگ یک موسیقیدان معاصر خارجی برای او مراسم بزرگداشت برپا می‌شود. از برنامه‌های اجرا شده در این مراسم میتوان به سخنرانی محمد سریر (مدیر خانهٔ موسیقی ایران)، سخنرانی روبرتو توسکانو (سفیر ایتالیا در ایران)، و امضای دفتر یادبود پاواروتی از طرف شرکت کنندگان اشاره کرد. 

 

 

 

در اینجا یکی از آلبوم های زیبای این هنرمند معروف رو برای دانلود قرار میدم که اسمش The Ultimate Collection هست و گلچینی از آهنگ های زیبای پاواروتی رو میتونید در این آلبوم پیدا کنید ...

 

 

MP3 128 kbps CBR | Classical | 21 Tracks | 77:08 min | 81.7 MB






Track List :

1. Nessun Dorma
2. Brindisi
3. O Sole Mio
4. La Donna E Mobile
5. Volare
6. Panis Angelicus
7. Caruso
8. Non Ti Scordar Di Me
9. Torna A Surriento
10. Funiculi, Funicula
11. Una Furtiva Lagrima
12. Ave Maria
13. Granada
14. Core N’grato
15. Che Gelida Manina
16. Mamma
17. Santa Lucia
18. Mattinata
19. E Lucevan Le Stelle
20. Celeste Aida
21. Live Like Horses (Bonus Track)

 

 

دانلود از سرور راپیدشر :



 

 

 

برای خواندن بیوگرافی کامل لوچیانو پاواروتی به قسمت ادامه مطلب مراجعه کنید


( بیو گرافی لوچیانو پاواروتی )






لوچیانو پاواروتی زادهٔ شنبه ۱۲ اکتبر ۱۹۳۵ در مودنا (Modena) ایتالیا، مرگ صبح پنجشنبه ۶ سپتامبر ۲۰۰۷ در مودنا (Modena) ایتالیا، از خواننده‌های تنور بسیار مشهور اپرا بود. پدرش یک خواننده آماتور ارتش موسولینی و یک نانوا بود. او در جوانی عاشق فوتبال و یکی از اعضای تیم فوتبال شهر بود. بعد از سالها تمرین صدا و نمایش‌های آماتوری، با پدرش برای شرکت در مسابقات بین المللی لینگلین به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه گردید و این مقدمه‌ای شد که اولین نقش حرفه‌ای‌اش را سال ۱۹۶۱ با عنوان رودولفو (Rodolfo) اپرای خواننده دوره گرد (La Bohème) اثر جیاکومو پوچینی، در سالن اپرای رجیو امیلیا اجرا کند.

با اجرای این نقش، وی به عنوان خواننده اپرا رسمیت یافت و در سال ۱۹۶۵ در سالن کاونت گاردن لندن بود که توجه خانم جوان ساترلند خواننده سوپرانوی استرالیایی را به خود جلب کرد و این آغازی بود بر فعالیت جهانی او. او به استرالیا رفت و چیزهای زیادی درباره تنظیم صدا و آوازخوانی از او، که سه سال هم از او کوچکتر بود، یاد گرفت. آن دو در اپراهای زیادی باهم ظاهر شدند؛ از جمله خوابگرد (La Sonnambula) اثر وینچنزو بلینی و فریب اثر جوزپه وردی. آن دو همچنین صفحات زیادی را نیز باهم پر کردند.

از سال ۱۹۷۰ پاواروتی حضور گسترده‌ای در سالن‌های مشهور سراسر جهان پیدا کرد. گرچه در ابتدا تخصص وی اجرای نقشهای تند و تیز و سبکی چون الوینو در خوابگرد بود، اما بعدها توانایی اجرای نقشهای سنگین تر مانند ریکاردو در اپرای یک بالماسکه (Un ballo in maschera) اثر وردیا کاوارادوسی در توسکای (Tosca) پوچینی را پیدا کرد. همچنین وی کنسرتها و نمایش‌های بی‌شماری را از جمله در استادیوم‌های چندین هزار نفری اجرا کرد. به عنوان مثال اجرای نقش دوک مانتوا از اپرای ریگولتوی (Rigoletto) وردی با حضور ۲۰۰ هزار نفری مردم در پارک مرکزی نیویورک. او امیدوار بود به این وسیله اپرا را به مردمی که تا کنون چیزی از آن نمی‌دانستند، بیشتر معرفی کند و آنها را با این سبک موسیقی آشتی دهد.

پاواروتی در گروهی به نام «پاواروتی و دوستان» که در آن خوانندگان مشهور بین المللی پاپ دنیا از جمله برایان آدامز، آناستازیا، سلین دیون، التون جان، اریک کلاپتون، انریکو ایگلیسیاز، ریکی مارتین، استینگ و بسیاری دیگر، به او ملحق شده بودند، کنسرت‌های خیرخواهانهٔ زیادی جهت کمک به کودکان جنگ‌زده اجرا کرد.

او در سال ۱۹۹۰ همراه با خوزه کارراس و پلاسیدو دومینگو، دو خوانندهٔ تنور اسپانیایی گروهی را تحت عنوان سه تنور تشکیل دادند و در فینال جام جهانی فوتبال یک کنسرت تلوزیونی در رم اجرا کردند که در سال بعد جایزه «گرمی» را از آن خود کرد. این تیم سه نفره محبوبیت زیادی یافت و در مناسبتهای زیادی از جمله مراسم فینال جام جهانی لوس آنجلس در ۱۹۹۴، پاریس در ۱۹۹۸ و یوکوهومای ژاپن در ۲۰۰۲ برنامه اجرا کردند. این سه آلبوم از جمله پرفروشترین آثار کلاسیک جهان به شمار می‌آیند. وی همچنین چندین برنامه نیز با بزرگان پاپ از جمله برایان آدامز خواننده کانادایی، استینگ خواننده انگلیسی و گروه ایرلندی U۲ اجرا کرده‌است.

او زندگینامه خود را به نامهای «پاواروتی: داستان خود من» (Pavarotti: My Own Story) در سال ۱۹۸۱ و «پاواروتی: دنیای من» (Pavarotti: My World) در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد.

پاواروتی در ۱۳ مارس ۲۰۰۴ در سالن متروپولین نیویورک با اجرای آخرین برنامه‌اش رسماً از دنیای اپرا خداحافظی کرد. وی از سال ۲۰۰۶ به خاطر سرطان لوزالمعده تحت درمان بود.

در ساعت ۵ بامداد روز پنجشنبه، ۶ سپتامبر، لوچیانو پاواروتی در خانه شخصی اش در شهر مودنا، در حالی که زن و سه دختر بزرگش در کنارش بودند درگذشت.

این درحالی است که پاواروتی سال ۲۰۰۶ به خاطر ابتلای به بیماری سرطان لوزالمعده تحت درمان قرار گرفت و در ماه اوت سال ۲۰۰۷ نیز دوباره برای مدتی در بیمارستان بستری بود.

قرار بود لوچیانو پاواروتی در آخرین هفتهٔ زندگی‌اش، به پاس گسترش فرهنگ ایتالیایی، جایزهٔ فرهنگ این کشور را دریافت کند.

روز سه‌شنبه ۳ مهر ۱۳۸۶ مراسم بزرگداشت پاواروتی در تهران برگزار شد. این نخستین بار است که در ایران پس از مرگ یک موسیقیدان معاصر خارجی برای او مراسم بزرگداشت برپا می‌شود. از برنامه‌های اجرا شده در این مراسم میتوان به سخنرانی محمد سریر (مدیر خانهٔ موسیقی ایران)، سخنرانی روبرتو توسکانو (سفیر ایتالیا در ایران)، و امضای دفتر یادبود پاواروتی از طرف شرکت کنندگان اشاره کرد.